who's there 的个人资料Sometimes, Someday, Some...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
3月31日 ทักทัก ทายกันไปตามประสา ยกมือไหว้ขึ้นหน้าเราเกิดมาเป็นคนไทย
สิน ทรัพย์รับเป็นน้ำใจ บอกว่าไม่เป็นไรเรามันคนกันเอง ชิน ชาไปกับความทุกข์ ถูกหมัดอัดกระแทกเหมือนตุ๊กตาล้มลุก วัฒ นธรรมใหม่ จัดให้เป็นระเบียบเหมือนกับรัตนตรัย ทัก ท้วง คงไม่อยากฟัง เพราะเสียงนกเสียงกาเสียงไก่จะทำให้ชาติพัง
สิน เชื่อ ปล่อยมันเข้าไป ถ้ามันอยู่ในระบบก็คงไม่ทำให้ชาติบรรลัย ชิณ ณะ เก่าคร่ำคร่า เลยต้องเปิดการค้าเสรีใช้โอกาสให้คุ้มค่า วัด กัน วัดที่ดัชนี ว่ากันตามประชานิยม ผมคงจะต้องเลือกคุณอยู่ดี (ประชด) วันอาทิตย์นี้ อย่าลืมไปเลือกตั้งกัน
เดินออกมาจากบ้านเสียเวลาแป๊บเดียว
ไม่ตายหรอก รักษาสิทธิ์หน่อย
---------------------------------------------------------
พุ่งนี้ก้อจะไปเมกาแล้ว
เพิ่งจะเริ่มตื่นเต้นเอง
ไม่ได้เตรียมตัวมากมาย
เพราะถ้าพร้อมเกินไป จะหมดสนุก!!!!
จะคิดถึงทุกคน... 3月27日 สุข มากกว่า....ทำหมูกระทะกินเอง ผู้ชายเข้าครัว สังสรรค์ สนทนา เสียงหัวเราะ ไข่ปิ้ง น้ำหวาน ....and so much more?
*อีกสี่วันจะไปอยู่แล้ว ไม่ตื่นเต้นซักกะนิสสสเดียว ต้องคิดถึงกรุงเทพฯ แน่ๆ
*อาทิตย์ที่ผ่านมาไม่ได้ไปสยามแค่วันเดียว ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าไปทำไม เป็นอาทิตย์ที่ ยาวนานมากๆ
*ต้องคิดถึงบางคนมากๆแน่ๆเลย .....ไม่ได้อยู่ตอนวันเกิด ขอโทดจิงๆ
------------------------------*******------------------------------
เพลิ้น เพลิน...เพลินไปกับท่วงทำนองที่สวยงาม
ถ้อยคำหวานซึ้งกินจนถึงหัวใจ จิตใจของฉันมันหวั่นไหว อยากจะฟังคำรัก อยากได้ยินเสียงใสๆ .. ของเธอ ช่วยกล่อมเพลงรักให้ตัวฉัน เยิ้มฉ่ำ ดวงตาฉันเพ้อลอยไปถึง หนใด หลุดไปสู่โลกแห่งความฝัน * Stereo และเพลงรักที่ชวนฝัน ให้ฉันได้พบได้รัก รักเธอในอากาศ ให้ฉันได้หนี หนีไปตามใจอยาก อย่างใจต้องการ Stereo บรรเลงรักทั้งในฝัน ให้ฉันได้ซึ้งถึงจินตนาการ ให้ฉันได้พบรักเธอทุกวัน เพ้อไป...ไกลไปจากโลกความจริง ไม่สนใจ จะมีแต่ รัก รัก รักเธอ ทั้งใจ จะฟังแต่เสียงจากเธอ 3月22日 อาจเพราะ...."ผมสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกที่ปนเปอยู่ภายใน ผมรู้ว่าถึงเวลาแล้วที่ผมจะต้องเผชิญหน้ากับความจริง ผมคงไม่สามารถวิ่งหนีไปได้ตลอดชีวิต นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของผม หากผมพลาดครั้งนี้ผมอาจไม่มีโอกาสเช่นนี้อีก"
 อัตตาที่แท้ -- สิ่งมีชิวิตที่เรียกว่าคน -- วินทร์ เลียววาริณ===========================================
 อาจเพราะเรา เลือกใช้เวลา เพื่อให้เราได้มาพบกัน
อาจเพราะเป็น สิ่งดีๆที่ให้กัน สิ่งดีๆที่ทำให้เราผูกพัน เธอเอง ก็คงคิด เหมือนกัน ใช่ไหม เพราะอะไร ที่ทำให้เรา นั้นได้มา พบกัน กาลเวลา ที่ผ่านตัวเธอและฉัน ในทุกวัน คือสิ่งที่ผูกพัน ใจฉัน และเธอ อาจเพราะเธอ ที่เดินเข้ามา ในวันนั้น อาจเพราะเป็น เส้นทางที่ฉันเลือกเดิน ในทุกวัน อาจเพราะเรา เลือกใช้เวลา เพื่อให้เราได้มาพบกัน อาจเพราะเป็น สิ่งดีๆที่ให้กัน สิ่งดีๆที่ทำให้เราผูกพัน '''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''' 3月17日 สุขใจเมื่อวานไอ้ดิวนัดไปสยาม (จิงๆเราผู้ชายก้อเจอกันเกือบทุกวันอยู่แล้ว)
ที่จริงก็ตั้งใจจะออกมานั่งอ่านหนังสือเงียบๆคนเดียวแถวๆนั้นพอดีอยู่แล้ว เพราะไม่คิดว่าผู้ชาย จะมีใครมาเพิ่ม เลยไม่ได้คิดว่าจะต่างอะไรกับ ครั้งก่อนๆ ที่มาเจอะกันแล้วเหวอๆ ไม่มีอะไรทำ หรือไม่ก้อไปทำอะไรน่าเบื่อๆ แต่คราวนี้รู้สึกดีแบบแปลกๆ รู้สึกชื่นใจ รู้สึกว่า มีทติ้ง ครั้งนี้ดู อบอุ่นเป็นพิเศษ ยังไงไม่รู้ ไม่ตึง ไม่หย่อน ถึงแม้ว่าบางคนจะไม่ว่าง มา แต่รู้สึกว่าเวลาที่อยู่ด้วยกันแบบนี้ มันมีความสุขจริงๆ พอแต่ละคนเริ่มโตขึ้น เริ่มต้นเป็นผู้ใหญ่ เวลามานัดมาเจอกัน ไม่จำเป็นต้องไปหาอะไรทำแบบเด็กๆเหมือนเมื่อก่อนเลย แค่มานั่งด้วยกันพร้อมหน้า คุยกัน เฮฮากันเป็นชม.ๆ ก็มีความสุขไปอีกแบบ .......สุขใจ *กึ๋ย กบ นอท ลัก โบท ดิว กวาง(+น้องแพรด้วย) เทียน (ว้าย!!เหลือกันเท่านี้เองหลอ)
****************
****************
****************
ถ้าหากเราหลับตาไป แล้วหมดลมหายใจ เพียงเท่านั้น
ไม่ต่างไปจากใครๆ ที่พบและเจอความตายได้ทุกโอกาส เหนี่อยกับการดิ้นรนทุกๆ อย่าง เมื่อดูๆ ไป ชีวิตก็มีความบอบบาง บอบบาง ให้เราศรัทธากับสิ่งไหน ปักใจได้เท่าไหร่ ในเมื่อทุกอย่าง ก็ล้วนมีความบอบาง ให้เราชื่นชมกับรักได้นานสักเท่าไหร่ ในเมื่อหัวใจของฉันก็ยังบอบบาง บอบบาง กับสิ่งที่ผูกพันใจ ยังหมดความหมายไป ไม่เหลือวันเก่าๆ ที่เหนี่ยวที่เคยยึดไว้ ก็ยังจะหายไปในพริบตา เจ็บที่ยังทุ่มเททุกๆ อย่าง ทั้งๆ ที่ใจก็รู้ว่ามันบอบบาง บอบบาง ช่างบอบบาง บอบบาง 3月12日 ใจน้อยกว่าจะสอบเส็ดก้อเล่นกันลากเลือดสาดกระจายเต็มผนังเพดานไปหมด ปิดเทอมซะที ปีนี้ชิ่งอีกรอบ ไม่เรียนซัมเมอร์ แต่ปีนี้จะหนีเพื่อนไปเที่ยวไกลหน่อย ไปรีเฟรช สมองที่มันตื้อตึงมาหลายเดือน (จิงๆแล้วเบื่อกรุงเทพฯ) ใช้เพลงระบายอารมณ์ใน blog มาหลายครั้งแล้ว ......คราวนี้ก้อจะใช้อีก --------------------------------------------------- ใจ... หนีไปไกลหลบไปพักผ่อน ที่เธอลาจากไปฉันอ่อนล้า...อ่อนแรงเหลือเกิน เมื่อไหร่ยอมรับ ที่เธอจากไป เพราะฉัน ลำบาก...รับความจริงได้เพียง นิดหน่อย ขอเวลาอีกสักพักคอย ฉัน...หน่อย ปล่อยให้คนใจน้อย... ฝากรอยไว้... คนใจน้อย... 3月2日 สักคนคงมีสักครั้ง ที่ใจคนอ่อนไหว เมื่อหัวใจ ไม่รู้และไม่เข้าใจ วันที่ฉันแพ้ วันที่ผิดหวัง ไม่เป็นดัง ที่ฝันที่ฉันตั้งใจ วันที่อ่อนล้า ที่เหมือนเคยเป็นมานั้น มีฉันคนเดียว ฉันขอแค่เพียง สักคน ที่คอยเข้าใจ แค่เพียง หนึ่งคนที่ยังใกล้คอยปลอบโยน ยามฉันท้อแท้และเสียใจ มาเติมความฝันที่หายไป คนที่คอยยิ้ม ที่คอยให้ความหวังเป็นพลัง ให้ฉันไม่ต้องท้อใจ คนหนึ่งคนนี้ ที่คอยผูกความฝันร้อยให้กัน ให้ฉันไม่ต้องเดียวดาย อยู่ในโลกนี้ กับชีวิตที่ไม่ขาดไป เท่านั้นก็พอ... |
|
|
